اغبرّت الأرض : گياهى از زمين نروييد . هامت : تشنه يا سرگردان شد . ربضت الدّابّة : حيوان بر زمين نشست . المربض : محل نشستن حيوان . رتع : متنعم گشت . رتعت الماشية : حيوان هرچه خواست خورد . مراتعها : مرتع‌گاه‌ها . الذّهاب : رفتن . المذهب : محل رفتن . مواجلها : درگاهها . اعتكرت : زياده گشت . حدابير : جمع « حدبار » به معناى شتر لاغر و در كنايه از خشك‌سالى و قحطى از آن استفاده مىشود . المخايل : ابرها . المبتئس : اندوهگين . در قرآن آمده است : « غمگين مباش » « 1 » . الملتمس : طالب . السّوام : جمع « سائمة » و به حيوانى گفت مىشود كه به چرا مىرود . السّحاب المنبعق : ابر پرباران . الربيع المغدق : بهار حاصلخيز .

--> ( 1 ) . فَلا تَبْتَئِسْ هود / 11 : 36 .